Column Erwin: Het einde van het bijbaantje

2 mei 2016
Column Erwin: Het einde van het bijbaantje

Om beurten schrijven Tom Sijpestijn (Algemeen Directeur) en Erwin Vesters (Commercieel Directeur) een column. Erwin vertelt over bijbaantjes en robots.


 

Als student werkte ik iedere donderdagavond, iedere zaterdag en in de vakanties bij de HEMA. Zeven jaar lang, met veel plezier. Nóóit is het bij mij opgekomen dat collega’s die in vaste dienst waren en ook op deze dagen werkten, misschien wel meer verdienden dan ik. Voelde ik me gediscrimineerd? Nee hoor. Ik studeerde, dit was mijn parttime bijbaan.

 

Afgelopen week ontvingen wij een schrijven van het Ministerie van Sociale zaken en Werkgelegenheid. In stilte is er gewerkt aan een plan om het minimum jeugdloon te verhogen. Dat zou te laag zijn en niet passen bij het uitgangspunt dat voor gelijke werkzaamheden een gelijk loon betaald dient te worden.

 

Gevolg: grote kans dat bijbaantjes voor jongeren gaan verdwijnen, want wat is het voordeel voor de werkgever nog?

 

Ideetje van Asscher

Daar heeft minister Asscher met de vakbonden iets op bedacht: de Wet lage-inkomensvoordeel (LIV). Een loonkostenvoordeel voor werkgevers die werknemers met een relatief laag loon in dienst hebben.

 

Eén probleem: dat biedt bij jongeren onder de 21 geen voordeel. Voor jongeren van 18, 19 en 20 jaar in dienst krijgen werkgevers te maken met een stijging van de loonkosten. Daarnaast is de LIV alleen van toepassing bij overeenkomsten van 24 uur of meer. En dat is bij bijna geen enkele bijbaan het geval. Of stond u als student wel drie dagen per week worsten te verkopen?

 

Van vast naar flex

Het laatste jaar is in verschillende cao`s de 'vakvolwassen'-leeftijd verlaagd en het jeugdminimumloon verhoogd. Het ministerie verwacht mede hierdoor minder grote negatieve werkgelegenheidseffecten onder zowel parttimers als fulltimers. De stapsgewijze verlaging van de leeftijd van het minimumloon en de daarbij behorende stijging van de loonkosten zou de werkgever de mogelijkheid moeten bieden te anticiperen op de aanpassingen van het minimumjeugdloon.

En hier gaat hem de schoen wringen, werkgevers gaan namelijk niet afwachten. Het zijn historische tijden, werk zoals we het al tientallen jaren kennen gaat door de aanpassingen in de minimumjeugdschalen en cao`s versneld veranderen van vast naar flex. In elk facet: hoe het wordt uitgevoerd, waar en door wie, hoe er voor wordt betaald, hoe het wordt afgerond etc.

 

Terug naar de jaren ‘90

Het afgelopen jaar heb ik me vaak afgevraagd of de tijd stil is blijven staan. Midden jaren ’90 werkte ik als projectmanager bij een bureau dat gespecialiseerd was in het aannemen van projecten. Met de komst van de Flexwet verdween deze dienstverleningsvorm als sneeuw voor de zon.

 

Maar door alle ontwikkelingen onder Asscher komt aanneming van werk er weer aan. De laatste jaren zijn de kosten per eenheid product immers hals over kop toegenomen. Daarbij verwachten onze opdrachtgevers steeds meer dat wij de verantwoordelijkheid nemen voor de kwaliteit en productiviteit van onze flexkrachten.

 

Kwestie van woordkeuze

Zijn we er in die twintig jaar dan niets op vooruit gegaan? In woordkeuze in ieder geval wel. ‘Statement of Work’ (SOW) is de nieuwe moderne term, wat staat voor: inhuuropdrachten met resultaatverplichting. Juist, in gewone-mensentaal is dat ‘aanneming van werk’.

 

Ach, wat maakt het allemaal uit? De naderende realiteit is: de robots komen toch!


Erwin Vesters
Erwin Vesters
Commercieel Directeur
Tags: column bijbaantje flexwet

3.843 x bekeken
Contact

Flexspecialisten is gevestigd in het Flexhuis.


Bezoekadres: Raadhuislaan 30, 5341 GM Oss

Postadres: Postbus 294, 5340 AG Oss

Telefoon: +31 (0)88 594 01 00

E-mail: info@flexspecialisten.nl